ضوابط طراحی شهری - موانع

۱- تعریف مشکلات

  • موانع و پیشامدگی‌های مسیر پیاده
  • علائمی که در ارتفاع پائین نصب شدند
  • نبود علائم هشدار در اطراف موانع

 

۲- اصول برنامه‌ریزی

طراحی یک محیط بدون مانع برای ایجاد امنیت و استقلال افراد دارای معلولیت به‌خصوص نابینایان.

 

۳- الزامات طراحی

۳- ۱- عمومی

موانع شامل مبلمان، علائم رانندگی، علائم جهت‌یابی، نقشه خیابان‌ها، تیرهای مهار، گیاهان، درختان، علائم و تبلیغات مغازه‌ها و علائم دیگر…

علائم باید حتی‌الامکان خارج از مسیر عبور و مرور قرارگیرند.

موانع در مسیرهای عبور باید به وضوح قابل تشخیص و در صورت امکان در یک امتداد باشند.

از عناصر پیشامده باید حتی‌الامکان اجتناب شود.

حداقل پهنای مسیر بدون مانع باید ۹۰ سانتیمتر باشد.

۳- ۲- موانع در مسیر رفت‌وآمد

موانع در سطوح رفت‌وآمد به منظور تشخیص برای افراد با مشکلات بینایی، باید به یکی از طرح‌های زیر باشند؛

الف) مانع باید با یک سطح بالا آمده از مسیر رفت‌وآمد مشخص شود (شکل ۱).

شکل ۱

شکل ۱

ب) سطح بالا آمده باید حداقل از مسیر گذر ۱۰ سانتیمتر بالاتر باشد (شکل ۲).

شکل ۲

شکل ۲

ج) علائم هشداردهنده قابل لمس، روی سطح اطراف موانع باید نصب شوند؛ علائم هشدار باید حداقل ۶۰ سانتیمتر قبل از مانع نصب شود (شکل ۳).

شکل ۳

شکل ۳

 

۳-۳- علائم معلق

علائم معلق در مسیرهای قابل دسترس باید به حداقل ارتفاع ۲ متر نصب شوند تا برای افراد با مشکلات بینایی امکان عبور و مرور ایمن بدهد (شکل ۴).

شکل ۴

شکل ۴

شاخ و برگ درختان از سطح زمین به ارتفاع ۲ متر پاکسازی شوند (شکل ۵).

شکل ۵

شکل ۵

موانع پیشامده یا نصب شده در ارتفاع کمتر از ۲ متر که به راحتی قابل تشخیص نیستند، باید در فاصله حداکثر ۱۰ سانتیمتر پیشامدگی داشته باشند، در غیر این صورت باید کاملاً پوشیده شوند (شکل ۶).

شکل ۶

شکل ۶

 

۳- ۴- تیرهای ثابت

تیرهای ثابت باید دارای نوارهای رنگی[۱] با رنگ‌های پایدار متضاد به طول ۳۰ سانتیمتر و ارتفاع ۴۰/ ۱ تا ۶۰/ ۱ متر باشد؛ جهت اخطار به افراد با مشکلات بینایی (شکل ۱).

۳- ۵- سطل زباله

سطل زباله نباید در مسیر گذرگاه‌ها قرار بگیرند و به منظور کم کردن برخورد با آن‌ها باید به رنگ‌های کاملاً متضاد رنگ شوند تا افراد با مشکلات بینایی بتوانند آن‌ها را تشخیص دهند.

شکل ۷

شکل ۷

۳- ۶- فضای زیر رمپ‌ها و پله‌ها

فضاهای زیر رمپ‌ها و پله‌ها باید به طور کامل بوسیله نرده‌های محافظ یا جدول یا با علامت‌گذاری با کاشی‌های برجسته ایمن شوند (شکل ۸).

شکل ۸

شکل ۸

 

۳-۷- ایستگاه‌های دوچرخه

ایستگاه‌های دوچرخه باید در سکوهای برجسته قرار بگیرند.

۳- ۸- سیم‌ها

سیم‌ها و کابل‌های مهار و کابل‌های برق باید به رنگ‌های متضاد، مشخص و رنگ‌آمیزی شوند یا کاملاً خارج از مسیر گذر پوشانده شوند.

۳ -۹- نرده‌ها و تیرهای مهار [۲]

نرده‌ها و تیرها باید به رنگ‌های متضاد یا نوارهای رنگی، رنگ شوند (شکل ۹).

فاصله بین میله‌های راهنما باید حدود ۲۰/ ۱ متر باشد (شکل ۹).

شکل ۱۰

شکل ۱۰

 ۳- ۱۰- تعمیرات خیابان

خاکبرداری یا تعمیرات خیابان، موانع موقت در مسیر رفت‌وآمد به حساب می‌آیند که باید به سادگی قابل تشخیص باشند و باید به وسیله موانع ممتد، دیوارهای موقت و فنس‌کشی ایمن شوند.

موانع باید کاملاً بوسیله نوارهای رنگی و نورکافی برای راهنمایی افراد با مشکلات بینایی قابل تشخیص شوند.

 

۴- ساخت‌وسازهای موجود

همه ساخت‌وسازهای موجود باید بازطراحی شوند تا همه الزامات گفته شده در آن‌ها رعایت شود.

 

توجه
تیرها و میله‌های حفاظتی به منظور جلوگیری از عبورومرور ناخواسته وسایل نقلیه یا پارک کردن آن‌ها در پیاده‌روها نصب می‌شوند.

 

[۱] durable color marking strips

[۲] bollards

منبع: Urban Design Considerations: Obstructions

بازگشت به فهرست: دسترس‌پذیری برای معلولان – راهنمای طراحی محیط بدون مانع

Close Comments