ضوابط طراحی شهری - مبلمان خیابان

۱- تعریف مشکلات

  • نبودن یا نامناسب بودن مبلمان خیابان
  • موانع پیاده‌رو
  • غیرقابل‌دسترس بودن تسهیلات موجود

 

۲- اصول برنامه‌ریزی

طراحی مبلمان قابل‌دسترس، ایمن و مناسب برای همه مردم بدون مانع در گذرگاه برای عابران در مسیر عبور و مرور.

 

۳- الزامات طراحی

۳- ۱- عمومی

مبلمان خیابان شامل ایستگاه اتوبوس، نیمکت، صندوق پست، تیر چراغ، علائم، کیوسک تلفن، دکه روزنامه‌فروشی، سرویس بهداشتی، محفظه گیاهان، سطل زباله و…

 

۳- ۲- مکان‌یابی

مبلمان خیابان باید به نحوی مستقر شوند که هیچ‌گونه خطری برای رهگذران در مسیر نداشته باشند.

تغییر در بافت سطوح پیاده‌رو به افراد نابینا در پیدا کردن مسیر رفت‌وآمد ایمن کمک می‌کند.

 

۳- ۳- تسهیلات برای استراحت

ایجاد جایگاه با صندلی به‌منظور استراحت، برای تمام عابران به‌خصوص برای کسانی که مشکلات حرکتی دارند، مفید است.

فضاهای استراحت نباید در مسیر اصلی رفت‌وآمد در پارک‌های عمومی، مکان‌های در دست تعمیر، تقاطع‌ها، فضای جلوی ورودی‌ها و خروجی‌ها و… باشد.

تسهیلات استراحت باید در هر ۱۰۰ تا ۲۰۰ متر به‌صورت متناوب قرار بگیرند (شکل ۱).

مبلمان خیابان - شکل ۱

شکل ۱

در نزدیکی سرویس‌های بهداشتی و تلفن‌های عمومی و… باید صندلی گذاشته شود.

در مکان‌هایی که نیمکت گذاشته می‌شود، باید حداقل یک فضای ۲۰/ ۱ متری برای استفاده‌کنندگان ویلچر در نظر گرفته شود (شکل ۲).

مبلمان خیابان - شکل ۲

شکل ۲

ارتفاع نشیمن‌گاه نیمکت‌ها و صندلی‌های عمومی باید تقریباً ۴۵ سانتیمتر و ارتفاع تکیه‌گاه ۷۰ سانتیمتر باشد (شکل ۳).

مبلمان خیابان - شکل ۳

شکل ۳

ارتفاع میز، بین ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر، عمق زیرپایی حداقل ۶۰ سانتیمتر به‌منظور جایگیری راحت استفاده‌کنندگان از ویلچر پشت میز (شکل ۴).

مبلمان خیابان - شکل ۴

شکل ۴

 

۳- ۴- باجه تلفن عمومی

در تلفن‌های عمومی باید یک تلفن قابل‌دسترس برای افرادی که از ویلچر استفاده می‌کنند و یک تلفن مناسب برای کسانی که مشکلات شنوایی دارند باشند.

تلفن‌هایی که برای افراد با مشکلات شنوایی گذاشته می‌شود باید مجهز به دستگاه‌های کمک‌شنوایی و تقویت‌کننده صدا باشد و این تلفن‌ها باید با علامت مخصوص مشخص شوند.

یک تلفن با شماره‌گیر دکمه‌ای با حروف برجسته که حروف با لمس خوانده شود برای افراد نابینا و دیگر افراد دارای معلولیت باید نصب شود. سیستم شماره‌گیر چرخشی توصیه نمی‌شود.

یک صندلی تاشو باید داخل باجه‌های تلفن گذاشته شود. برای آسایش افرادی که مشکلات جسمی دارند.

حداقل یک فضا با ابعاد ۸۵/ ۰ در ۲۰/ ۱ متر بدون مانع، جلوی تلفن باید وجود داشته باشد که امکان استقرار ویلچر به صورت موازی یا روبروی تلفن وجود داشته باشد (شکل ۵).

مبلمان خیابان - شکل ۵

شکل ۵

محل قرار دادن سکه یا کارت باید در ارتفاع ۹۰/ ۰ تا ۲۰/ ۱ متر باشد.

سیم تلفن باید حداقل ۷۵ سانتیمتر طول داشته باشد.

تلفن‌های عمومی مناسب، باید با علامت مشخص شوند.

 

۳- ۵- صندوق‌های پست

دهانه صندوق‌های پست باید در ارتفاع ۹۰/ ۰ تا ۲۰/ ۱ متر زمین باشد (شکل ۶).

مبلمان خیابان - شکل ۶

شکل ۶

 

۳- ۶- آبخوری

آبخوری باید تقریباً در ارتفاع ۹۰ سانتیمتر زمین باشد.

شیرهای آبخوری باید در دو ارتفاع قرار بگیرد، یکی در ارتفاع حدوداً ۸۵ سانتیمتری برای استفاده‌کنندگان ویلچر و ۹۵ سانتیمتر برای دیگر افراد (شکل ۷).

مبلمان خیابان - شکل ۷

شکل ۷

 

۳- ۷- علائم (علائم و تقاطع‌های عابر را نگاه کنید).

۳- ۸- سطل زباله (موانع را نگاه کنید).

۳- ۹- سرویس‌های بهداشتی  (به زودی).

۳- ۱۰- دستگاه‌های کارت‌خوان (به زودی).

 

۴- ساخت‌وسازهای موجود

تسهیلات برای استراحت تا حد امکان بازسازی شوند تا فضای مناسب برای استقرار افرادی که از ویلچر استفاده می‌کنند به وجود بیاورد.

امکانات نصب‌شده که تا ارتفاع حداکثر ۴۰/ ۱ متر هستند، قابل قبول است ولی ارتفاع‌های بیش از ۴۰/ ۱ متر باید تغییر داده شوند.

 

توجه

فضاهای استراحت در مسیرهای طولانی شیب‌دار، در فواصل کمتر تعبیه شود.

 

 

منبع: Urban Design Considerations: Street furniture

بازگشت به فهرست: دسترس‌پذیری برای معلولان – راهنمای طراحی محیط بدون مانع

Close Comments